Judo Nieuws - Twee gouden medailles op de bondskampioenschappen tot 15 jaar

 


Dewy Lo-A-Njoe: Goud


Noaz Hooi: Goud

Eindhoven, 7 maart 2015: Goud voor Dewy Lo-A-Njoe uit st.Oedenrode en voor Noa Hooi uit Mierlo in de grote poules bij de meisjes tot 40 kilo en tot 52 kilo. Daarnaast is er zilver voor Niek Louwerse bij de jongens tot 60 kilo en zijn er ook nog prachtige bronzen medailles voor: Joanne van Lieshout (-40), Yentel Boot (-44), Femke Catsburg (-52), Josca de Boer, (-63), Eppe Cloosterman (_34) en Mo van Dun (-46).

Hoe de wedstrijden verliepen is te zien op de site van de JBN, maar voor de kampioenen ging het, in het kort zo:
Dewy Lo-A-Njoe wint van Liha van Mierlo en Elena Brink. Beide met ippon. De partij tegen Rachel van de Meeberg is duidelijk lastiger, want daar staat maar 1 puntje op de eindlijst ipv van zo’n mooie 10. Ippon is er in de halve finale ook tegen Lisa Zhang en omdat de finales op het eind van de ochtend op maar een paar matten worden gespeeld kunnen we daar eens echt lekker voor gaan zitten. Zo’n drukte aan de rand van de mat, met bovendien alle deelnemers van het middagprogramma erbij zou extra druk moeten geven, maar Dewy krijgt er vleugeltjes van. Het wordt een soort pakken-en-kwakken met een prachtige ko-soto-otoshi waarbij haar tegenstandster Isabel Wiebers helemaal los van de mat komt. Knap als je dat kunt als je nog zo jong bent !
Ook Noa Hooi wordt kampioen met een mooie serie ippons. Fabienne Enklaar, Rixt van der Horst en Hannah Wormgoor zijn de tegenstanders in die partijen. De finale tegen Sarah Hector duurt langer als die van Dewy, maar niet heel veel langer. Noa maakt een aanval met uchi-mata, maar haar pakking is niet helemaal in orde, dus die mislukt. Vervolgens komt ze wel direct een o-uchi-gari, die eigenlijk net zo mooi is, als de winnende ippon van Dewy.
Kanjers deze dames en ik verheug me nu al op hun verdere carriere.
Bij de jongens is Niek Louwerse degene die het dichtst bij de gouden plak komt. Hij staat in de finale tegen Mark van Dijk. Mark maakt met een snelle aanval in het begin van de partij: wazari. Die weg werken is erg lastig. Niek doet zijn best en moet grote risico’s nemen en dan valt er een tweede wazari en is de kampioen duidelijk.
Het is een mooi kampioenschap. Veel publiek, nog steeds geweldige ouders, die snappen hoe gespannen hun kinderen zijn en daar geen schepjes bovenop doen en het is weer puur genieten als je de coaches bezig ziet. Wel heeft de EHBO het akelig druk. Sommige kinderen rollen blijkbaar nogal makkelijk door het district en mogelijk heeft het grote nivoverschil, samen met de druk van een kampioenschap, daar iets mee te maken. Het valt op en is niet leuk.
Blij mogen wij, als district zijn met het feit dat we zo streng zijn op onze districtskampioenschap met de papieren en zo zorgvuldig wegen op een goede schaal. Onze judoka’s stonden daardoor zo weer buiten bij paspoortencontrole en weging. Andere kinderen kregen nu en blijkbaar voor het eerst een echte controle en stonden dus, bloednerveus en gespannen, tegenover volwassen mensen, die meldden: je moet minimaal 3e kyu zijn en jou paspoort is niet ingevuld. Je zult dus een leraar moeten zoeken, die voor je af wil tekenen, want hij neemt daarmee de verantwoordelijkheid, dat jij dit nivo aan kan. Ook waren er passen zonder foto’s, waarmee dus een lichter vriendje op de schaal kan gaan staan en er geen echte controle mogelijk is. Zulke dingen gebeuren altijd wel in deze leeftijd, omdat ze tussen jeugd- en seniorenpas in zitten, maar het was triest om al die gespannen kinderen zo in de stress te zien schieten, doordat volwassen mensen hun werk niet goed deden.